Juli 2014: Complicaties vorige kuur en 25 juli DAP kuur en nóg een ramp.

1 juli naar Delft in verband gesprek over de Rituximab en over wat uitslag aan de flanken t.h.v. maag en lever. Verder ook net boven stuitje. Op verzoek van de arts gestopt met de anti braaktabletten. Verder maar even afwachten of het niet vanzelf zou wegtrekken.

Dit gebeurde niet, sterker er was een uitbreiding van de klachten: jeuk en rode bobbeltjes, later samenvoegend tot rode vlekken. Op 5 juli via een telefoontje met de oncologische verpleegafdeling naar de SEH. Van 11.00 uur tot ca. 15.30 bekeken, bloed geprikt etc. Er werd een dermatoloog opgeroepen, zij heeft biopt uit een vlek op mijn been gemaakt. Weer naar huis met prednison en Tavegil.

Maandag 14 juli wordt er een beenmergpunctie gedaan. De eerste x was de beenmergpunctie goed te doen, deze was nog veel beter te verdragen. Daarna nog even met de arts gesproken en de uitslag van de nieuwe CT-scan bekeken. Deze zag er goed uit, lymfeklieren blijken voor meer dan de helft geslonken en de milt was bijna normaal van afmeting.  Met deze scanuitslag ben ik hartstikke blij, de kuren slaan blijkbaar goed aan en zorgen op die manier straks voor een goed vertrekpunt voor de stamceltransplantatie. De uitslag van de biopt van 5 juli was ook binnen: allergische reactie, dus niet iets van binnenuit.

In de loop van deze maand kreeg Hettie tot onze grote schrik te horen dat haar borstkanker terug is!!!. In 2000 is zij borstbesparend geopereerd en was dus 14 jaar vrij van kanker. Het is toch van de gekke dat het na al die tijd terug is en wel net nu! Onvoorstelbaar. Hoe gaan we hier nu weer mee om. Hettie bedenkt in elk geval dat het zinvol is om psychosociale hulp in te schakelen, wellicht help dit ons om elkaar de tent niet uit te vechten. Dat deze situatie spanning gaat oproepen moge toch duidelijk zijn. Je kunt er waarschijnlijk ook niet meer steeds voor elkaar zijn en soms bezig zijn met je eigen stukkie.

Vrijdag 25 juli kreeg ik de 4 daagse DAP kuur. Op de zaterdag leek een lichte aftekening op de buik te ontstaan maar in de ochtend nog geen jeuk. Later op de dag en in de avond toch een duidelijker aftekening en meer jeuk.

Hierdoor wel een slechte nacht gehad, veel jeuk aan mijn stuitje.  Ook wat jeuk op de buik maar in veel mindere mate. De nachtverpleegkundige gaf wel mentholpoeder maar kon geen Tavegil geven…..

Maandag in de middag weer naar huis. Nog wel uitslag maar weinig jeuk. Medicatie mee naar huis Prednison, Tavegil, Metoclopramide, Temazepam en Codeïne omdat ik verschrikkelijk lag te hoesten.

Vanaf 28 juli ga ik mijzelf 2x per dag injecteren met Neupogen. Dit is om het beenberg te stimuleren, zelfs te laten pieken zodat rond 4 augustus de stamcellen eruit lopen en in de bloedbaan terecht komen. Dit wordt een belangrijke, spannende stap in het behandelproces.
Donderdag 31 juli is het hoesten er niet minder op geworden en de temperatuur loopt dagelijks een beetje op!

Elke nacht elke anderhalf á twee uur wakker worden gaat toch echt opbreken.

Toch even met de afdeling gebeld en die stuurde mij naar de SEH. Daar aangekomen weer bloed geprikt etc. het hele circus weer afgewerkt.
Leukocyten 11 (iets hoger dan de normale 8 dus het lichaam werkt aan iets), temperatuur 38.0 en de longfoto’s waren schoon. Dus weer naar huis maar wel mét een antibiotica kuurtje omdat ik toch wel heel erg aan het hoesten was.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *