12 februari 2015, Een spannende maand, uitslag Pet/CT scan.

4 februari, de Pet/CT scan. Ik mag deze ochtend niet ontbijten maar moet wel in de 2 uur voorafgaand aan de scan 1 liter water opdrinken. Dat valt toch vies tegen. De wekker op 7 uur gezet en tegen heug en meug steeds een glas water tot die kan eindelijk leeg is. Rond 9 uur kom ik in het ziekenhuis aan en wordt in een bed geparkeerd, ik mag eerst een uurtje in bed liggen en vooral stilliggen. Ik wordt eerst geïnjecteerd met een radioactieve stof die zich bind aan suiker.
Kankercellen voeden zich met suiker en door de binding met de geïnjecteerde vloeistof worden zij op de scan goed zichtbaar. Bij teveel beweging of bijvoorbeeld iets gaan liggen lezen worden teveel spieren geactiveerd en voorzien van suiker waardoor een scan niet meer alleen kankercellen laat zien.

Dat uurtje heb ik min of meer slapend doorgebracht dus dat was niet eens een probleem. Daarna wordt ik in de bekende tunnel gelegd en daar zijn de scans gemaakt. Op zich niet eens echt spannend of zo. dat komt volgende week pas….. dan krijg ik de uitslag.

Tussendoor, 10 februari, ga ik ook naar de KNO-arts voor een gehoortest en controle. Ik ben dit voorjaar toe aan nieuwe hoorapparaten, de huidige apparaten zijn ruim 5 jaar oud en na die tijd zijn ze afgeschreven, de verzekering vergoed dan geen reparatiekosten meer. Verder kunnen chemokuren ook schade aan het gehoor toebrengen. Ik heb de indruk dat mijn gehoor ook slechter is geworden. Na de test blijkt dat mijn gehoor inderdaad achteruit is gegaan. Rechts is het gehoor met ca. 15% verminderd en links met ca. 10%. Het totale verlies is nu ca. 65% a 70% tegen resp. ca. 40%. Dit verlies zal overigens niet alleen aan de Chemo te wijten zijn, ik heb het hier over de achteruitgang over de laatste 5 jaar.

12 februari, D-day of zoiets.
Na het gebruikelijke bloedprikken meld ik mij bij de balie van de afdeling Hematologie. “ik heb om 11 uur een afspraak  met de dokter”. Om 10.50 uur wordt ik naar binnen geroepen en krijg het direct te horen: “De scan is helemaal schoon”, ik ben dus “kankervrij”. Wat een opluchting! Ik ben de hele voorgaande periode niet bezig geweest met de te verwachten uitslag, behalve de laatste 2 dagen, toen begon het toch wel te kriebelen. De emotie komt er nu toch uit en de tranen lopen even over m’n wangen. Na een “Boks” van Hettie gaan wij verder met de uitslagen. De bloedwaarden zijn goed. De leukocyten zijn weer keurig op peil. Alleen de rode bloedcellen lopen nog iets achter maar dat is volkomen normaal, die hebben altijd wat meer tijd nodig.

Voor de toekomst geldt wel dat er gecontroleerd blijft worden. Het Mantelcellymfoom is een hardnekkige soort kanker en er is altijd een kans dat het terugkomt! De termijn waarop is altijd onzeker, maar de verwachting is wel dat het langer duurt dan vroeger. Door de verbeterde behandelmethoden wordt de tussenliggende tijd langer, alléén: omdat ik allergisch bleek voor Rituxiemab is mijn behandeling niet meer goed vergelijkbaar en is dus ook mijn prognose wat minder goed. Omdat MCL een vrij zeldzaam lymfoom is zijn er ook nog geen goede gemiddelden beschikbaar.

We praten nog even door over wat “restverschijnselen” waar ik sinds ruime een anderhalve maand last van heb: verschrikkelijk droge handen en gevoelige kloofjes op mijn vingertoppen en nu is ook mijn (doorlopende) voorhoofd erg droog. Het enigste wat de arts daarop kan adviseren is dat ik het flink moet insmeren. Conditioneel ben ik nog niet zoveel waard, daar zal ik nog wel wat maanden aan moeten werken. Ik bedank de arts en wij lopen weer naar de balie. Ik moet over 2 maanden weer terugkomen.

Op de gang geven Hettie en ik elkaar nog een dikke uitgebreide knuffel !

13 februari: Toch een vreemd gevoel. Ik realiseer mij opeens dat ik nu, ondanks de restverschijnselen, “ineens” weer een “gezond mens” ben…..

 

3 thoughts on “12 februari 2015, Een spannende maand, uitslag Pet/CT scan.

  • Yvonne

    on

    Man , wat is dit goed om te lezen. Een vorm van kanker is altijd een zeer GROTE overwinning voor die gene die er aan den leven mee te maken heeft gehad.
    echt een bizarre strijd, die negen van de tien keer wordt verloren. Dus wij vinden dat je echt een kanjer. Niet alleen dat je volgens ons altijd optimistisch blijf, maar ook dat je dit met de buitenwereld zo gedeeld hebt en nog. Ook je familie leden hebben een rot tijd achter de rug, want ook voor hun is zoiets niet makkelijk. Proficiat Harm , dat je dit toch overwonnen hebt, ondanks de ( wij hebben dit alleen kunnen lezen) vreselijke behandelingen die dan deze ziekte moet bestrijden.
    Voorlopig lezen we hier een zeer positieve Harm Schinkel zijn verhaal, die zeker nog een mooie toekomst tegemoet gaat met zijn geliefde familie om zich heen.
    Harm heel veel groetjes van ons. En de groetjes aan Hettie.

  • Dat is weer een heel heftig verhaal Harm maar wel 1 met een hele goede afloop, ik ben heel blij voor jou en ook voor de familie dusss Harm van harte gefeliciteerd met deze geweldige goede uitslag!!!!

  • Ongelooflijk goed nieuws Harm … Kankervrij klinkt dan ineens een stuk vriendelijker … nu nog mooi weer tent op zetten en een feestjuh … en dan Hettie nog ff … nu al het woord van 2015 … KankerVRIJ

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *